Αναλαμβάνω την ευθύνη...

 (ΣΤΙΧΟΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ)

 

 Αναλαμβάνω την ευθύνη
όπως της νιότης τις στιγμές,
τότε που ζούσαμε στο "τώρα"
και ταξιδεύαμε στο "χθες",

κιθάρες ροκ και συναυλίες
μπουφάν δερμάτινο, ροκ μπαρ,
μετά ξημέρωναν οι μέρες
καφές κι αμέσως για δουλειά.

Και ναι, περάσανε τα χρόνια
τα φιλαράκια έχουν χαθεί,
τώρα στο σπίτι σε σαλόνια
παιδιά, γυναίκα και TV,

φωτογραφίες και φιλμάκια
μας έχουν μείνει τώρα πια,
κι αν γράφω ετούτα τα στιχάκια
το κάνω για κείνα τα παιδιά.


Κάτι παιδιά έρχονται τώρα
και μου ματώνουν την ψυχή,
θυμίζοντας μου κάτι χρόνια
με μπίρα, ροκ και μουσική,

με μελωδίες στις κιθάρες
που μας γυρίζουνε "αλλού",
πλατείες, στέκια και αλάνες,
κι εμείς παρέα με τον "Φλου".

Αναλαμβάνω την ευθύνη
να ταξιδέψω μακριά,
στο χρόνο, πίσω που αφήνει
μια απροσάρμοστη γενιά,

τώρα ο καθένας έχει μείνει
να ταξιδεύει διαρκώς,
κάτι παλιές φωτογραφίες
τώρα κοιτάζω μοναχός.

Γι αυτό σου λέω ρε μεγάλε
κάτσε να πιούμε ένα κρασί,
να ταξιδέψουμε παρέα
εγώ, ο Άσιμος κι εσύ,

κι άμα κολλήσει η κασέτα
παίρνω χαρτί και ό,τι γίνει,
κι αν τα στιχάκια δεν μου βγούνε
αναλαμβάνω την ευθύνη.

"Σου γράφω πάλι από ανάγκη"
να λέει ο αξέχαστος ο Παύλος,
κι άμα γουστάρεις ρε μεγάλε
θα έρθει και ο Μαύρος Γάτος,

με τον Βασίλη που από τότε
μας ταξιδεύει Πόρτο Ρίκο,
κι όλο να φεύγω "Πριν το Τέλος"
βάλε τις νότες, βάζω στίχο. 

(ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025)