Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα χάλια, τα δικά μας

Εικόνα
Γράφει:

 

(Στίχοι: Χριστόφορος Παπαδάκης)

Ψωμί Παιδεία Ελευθερία
όσα χρόνια κι αν περάσουν,
του Νοέμβρη τα θρανία
είναι εδώ και δεν θα πάψουν,
να μας φέρνουν πάλι πίσω,
τότε, στο ΄73,
μια γενιά που ήταν μόνη
μπρος στης Χούντας τα θηρία.

Πάνω από μισός αιώνας
μα ο κόσμος πάει πίσω,
δεν τελείωσε ο αγώνας
τι γαρίφαλα ν' αφήσω...
τελετές, ωραία λόγια
στο ντουλάπι θα σας κλείσω,
χαλασμένα τα ρολόγια
μα είμαι δώ. Και θα μιλήσω.  

Στις 17 Νοέμβρη
ήταν το '73,
αλλά πάντοτε θ΄ακούμε
για ψωμί και για Παιδεία,
όσο για Ελευθερία
πάντα ψάχνουμε να βρούμε                          
αλλά ξέρεις; Δεν υπάρχει
έχει μείνει...εξορία.

Στις 17 Νοέμβρη
ήταν το '73,
τα παιδιά δεν είχαν όπλα
μα τη νίκησαν τη βία,
κι από τότε κάθε χρόνο
έρχονται στο όνειρα μας
να μας πουν, πόσο λυπούνται
για τα χάλια, τα δικά μας. 

(ΚΥΡΙΑΚΗ  17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024)

ΔΕΥΤΕΡΗ  ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  ΔΕΥΤΕΡΑ  18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2024- 

 https://themakritis.gr/culture/to-diko-moy-polytechneio/




Labels:

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

"Των παιδιών σας τις κραυγές"

Γράφει:
  ΣΤΙΧΟΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Ένα τρένο μες στις φλόγες θα περνάει κάθε χρόνο, οι ψυχές θα κατεβαίνουν στην Κοιλάδα των Τεμπών, οι γονείς τους στις πλατείες θα ξεχάσουνε τον πόνο, γιατί θα΄χουν στην καρδιά τους τα χεράκια των παιδιών. Κάθε 28 Φλεβάρη ο λαός θα πλημμυρίζει, δρόμους, πάρκα και πλατείες και θα φέρνει ανατροπές, κάθε χρόνο τέτοια μέρα ένα τρένο θα σφυρίζει, "μην ξεχνάτε" θα μας λέει "των παιδιών σας τις κραυγές" Ένα τρένο μες στις φλόγες θα περνάει κάθε χρόνο, να μην ξεχαστούν τα Τέμπη μέχρι να΄ρθει η στιγμή τα παιδιά που ταξιδεύουν νά'χουν πάλι οξυγόνο, θα ξανάρθει η ελπίδα αν γλιτώσει το παιδί. Κάθε 28 Φλεβάρη κάθε χρόνο τέτοια μέρα, ένα τρένο θα σφυρίζει στου λαού μας τις καρδιές, κάθε χρόνο τέτοια μέρα ένα τρένο θα σφυρίζει, "μην ξεχνάτε" θα μας λέει "των παιδιών σας τις κραυγές". ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΤΡΙΤΗ 25 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2025
Δημοσίευση σχολίου
ΓΥΡΙΣΤΕ ΣΕΛΙΔΑ

Ο λαός σώζει τον λαό

Γράφει:
ΣΤΙΧΟΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Φεύγει ο χρόνος και οι παρέες κάθονται σε ένα τραπέζι, κάποιος έξω θα κρυώνει κι ένας άλλος, κάπου παίζει, άνθρωποι παντού ψωνίζουν να τους μπει καλά ο χρόνος κι εσύ τώρα μας διαβάζεις, πώς θα συμπεριφερθεί ο Κρόνος. Μια κυρία βάφει νύχια και μια άλλη, τα μαλλιά της, ενώ λίγο παραπέρα κάποια κλαίει για τα παιδιά της. Των τραπεζιτών η φάρα σε γκαλά φιλανθρωπίας και οι φτωχοί που δεν αντέχουν είναι θύματα ληστείας. Μη ρωτάς "τι θες να γίνει" δεν γνωρίζω να σου πω, μα ο λαός ξέρω μονάχα πως θα σώσει το λαό. Δες τριγύρω πώς πεθαίνουν όσοι βγάζουν τον σκασμό, ο λαός είναι εκείνος που θα σώσει το λαό. Φεύγει ο χρόνος κι οι πληγές του έχουν μείνει δίχως τέλος, κάποιος τρέχει να ξεχάσει της αγάπης του το βέλος, παραπέρα άλλος πάλι χάνεται σε παραισθήσεις, στον καπνό του αυταπάτες θα τον βγάλουν στις ειδήσεις. Μακρυά, φεύγουν ρουκέτες για το δίκιο των μεγάλων, ειρηνοποιοί δακρύζουν μα δεν τους ακούνε μάλλον, ένας κόσμος που δεν ξέρει την ειρήνη ν΄ αγαπήσε...
Δημοσίευση σχολίου
ΓΥΡΙΣΤΕ ΣΕΛΙΔΑ

Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει...ανατρέπεται!

Γράφει:
  (ΣΤΙΧΟΙ: ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ "ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ")   Πλαστικές απολαύσεις, χημικά και σκουλίκια, καυσαέρια, ορμόνες, βιταμίνες και στρες, δακρυγόνα και σφαίρες για την κάθε αλήθεια, εξουσίες χτυπάνε και παντού ο χαφιές. Χρωστικές για την πείνα και ποτά νοθευμένα, δηλητήρια σε δόσεις διαφημίσεις...χαμός, φονικά και ληστείες και παιδιά σκοτωμένα, στις ειδήσεις τα βλέπεις κάνεις ζάπινγκ και τρως.   Αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει ανατρέπεται... Αυτό το σύστημα δεν φτιάχνει το γκρεμίζεις...   Αυτή η ζωή που ονειρευόμαστε                     δεν έρχεται...                                                      ...
Δημοσίευση σχολίου
ΓΥΡΙΣΤΕ ΣΕΛΙΔΑ